Response of thermophysiological comfort properties of polyester – modal blended fabric to chemical finishing
Title Alternative:Ruch powietrza a paroprzepuszczalność tkaniny wykonanej z przędzy poliestrowej teksturowanej powietrzem
Date
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Przepuszczanie wilgoci przez tkaninę, które zachodzi poprzez pot, zarówno w formie pary, jak i w postaci ciekłej, ma duży wpływ na termofizjologiczny komfort ciała człowieka. Pomijając właściwości jako takie, paroprzepuszczalność wpływa także na komfort ubrań. Zastosowanie odpowiedniego wykończenia, zarówno mechanicznego, jak i chemicznego, nadaje tkaninie pożądane właściwości, w tym wygląd, cechy odczuwane w dotyku oraz możliwości dalszego przetworzenia. Wykończenie warstwy wierzchniej tkaniny zmienia jej powierzchnię oraz strukturę morfologiczną i dlatego zakłada się, że będzie miało wpływ na przepuszczalne właściwości tkaniny. Celem przeprowadzonych badań było zidentyfikowanie oraz przeanalizowanie ruchu powietrza oraz paroprzepuszczalności tkaniny z przędzy poliestrowej teksturowanej powietrzem – modalnej przędy mieszankowej (w wątku) z chemicznym wykończeniem. W opracowaniu opisano, w jaki sposób tkaniny z trzech różnych mieszanek pielęgnowane są różnymi stężeniami niemnącej żywicy (DMDHEU) oraz zmiękczacza (wzbogacony krzem). Stężenie środka zapobiegającego gnieceniu i płynu do płukania tkanin stosowanych do celów chemicznej pielęgnacji określane jest na podstawie eksperymentalnejgo planu Boxa-Behnkena. Modele matematyczne (w formie równań regresji) opracowano w celu prognozowania termofizjologicznego komfortu przy pomocy parametrów pakietu statystycznego Systat 13. Stwierdzono, że we wszystkich warunkach eksperymentalnych przenoszenia wilgoci chłonność i przewiewność szarej tkaniny zmniejsza się po zakończeniu na wszystkich poziomach przenikania. Na przenoszenie wilgoci i przewiewność gotowej tkaniny negatywnie wpływa stężenie krzemowego zmiękczacza. Stężenie żywicy nie ma wpływu na przewiewność tkaniny, ale częściowo poprawia paroprzepuszczalność, chociaż pod względem statystycznym w sposób nieistotny. Odprowadzanie energii zwiększa się wraz ze wzrostem składnika poliestrowego oraz stężenia żywicy, nie ma o jednak w odróżnieniu od zmiękczacza żadnego istotnego wpływu na ogólną wsiąkliwość tkaniny.
The present study has been undertaken to identify and analyze the response of air and moisture transmission properties of fabric woven with air-jet spun polyester – modal blended yarn (as weft) to chemical finishing. In this study, the fabrics of three different blends are treated with different concentration of anti-crease resin (DMDHEU) and softening agent (modified silicon). The concentration of anti-crease finishing agent and softener used for chemical treatment are decided based on Box and Behnken design of experiment. Mathematical models (in the form of regression equations) have been developed to predict the thermophysiological comfort parameters using SYSTAT 13 statistical package. It was observed that under all experimental conditions, the moisture transmission, absorbency and air permeability of grey fabric reduces after finishing at all blend levels. Moisture transmission properties and air permeability of finished fabric is negatively influenced by the concentration of silicon softener. The concentration of resin does not influence the air permeability of the fabric, but it improves the moisture vapour permeability marginally, though it is not statistically significant. The wicking power is increased with increase in polyester component and resin concentration; however the latter does not have, unlike softener, any significant influence of total absorbency of fabric.
Die Übertragung von Feuchtigkeit über Textilien, die sowohl als Ausdunstung als auch in flüssiger Form über den Schweiz verläuft, hat einen großen Einfluss den thermophysiologischen Komfort des menschlichen Körpers. Außer den eigentlichen Eigenschaften der Verdunstungsdurchlässigkeit beeinflusst er ebenso den Komfort der Kleidung. Die Anwendung der Oberflächenbearbeitung, und zwar sowohl der mechanischen als auch der chemischen, verleiht dem Textilmaterial in der Regel die erforderlichen Eigenschaften, inklusive des Aussehens, des Tastgefühls und der Möglichkeit weiterer Verarbeitung. Das Ziel dieser Studie bestand darin, die Reaktion der Luft und die Verdunstungsdurchlässigkeit des aus mit Luft gesponnenem Polyester gewobenen Stoffes zu identifizieren und zu analysieren. In dieser Studie wird beschrieben, wie Stoffe aus drei verschiedenen Mischungen mit einer unterschiedlichen Konzentration aus knitterfestem Harz (DMDHEU) und einem Weichmacher behandelt werden. Die Konzentration des Mittels gegen Knittern und die Avivage, die für Zwecke der chemischen Behandlung Verwendung finden, wird auf Grundlage des experimentellen Designs Box und Behnken bestimmt. Die mathematischen Modelle (in Form von Regressionsgleichungen) wurden mit dem Ziel entwickelt, den thermophysiologischen Komfort mit Hilfe der Parameter des statistischen Pakets Systat 13 vorherzubestimmen. Dabei wurde festgestellt, dass unter sämtlichen experimentellen Bedingungen der Feuchtigkeitsübertragung die Saugfähigkeit und die Luftdurchlässigkeit des grauen Gewebes auf allen Durchdringungsebenen gesenkt werden. Die Feuchtigkeitsübertragung und die Luftdurchlässigkeit fertiger Textilien werden durch die Konzentration Form über den Komfort Schweiz des verläuft, menschlichen hat Körpers. einen großen Außer Einfluss den den eigentlichen eines quarzigen Enthärters in negativer Weise beeinflusst. Die Harzkonzentration hat keinerlei Auswirkung auf die Luftdurchlässigkeit des Gewebes, verbessert aber teilweise die Verdunstungsdurchlässigkeit, wenn auch statistisch in unbedeutendem Maße. Die Ableitung von Energie erhöht sich mit dem Anstieg der Polyesteranteile und der Harzkonzentration. Dieser Anstieg hat jedoch im Unterschied zum Enthärter keinen bedeutenden Einfluss auf die Wasseraufnahmefähigkeit des Gewebes.