Liberec v roce 1654
Title Alternative:Reichenberg/Liberec im Jahr 1654
Date
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Der Autor bemüht sich, die Personen im Verzeichnis der Steuerrolle durch die Lokalisierung ihrer Häuser und ihrer Berufe zu klären und weiter zu identifizieren. Indem er verschiedene Bereiche des alltäglichen Lebens der Stadtbewohner und die topografische Beschreibung der Stadt erforscht, skizziert er ein grobes Bild von Reichenberg zu dieser Zeit. Gleichzeitig ergibt sich dadurch ein Bild des Gesamtzustandes des bebauten Gebietes – im August 1654 bestanden 255 Wohnhäuser und 20 Gebäude anderer Art mit etwa 1900 Einwohnern. Bis 1848 wurden die Einwohner von Reichenberg in drei Kategorien eingeteilt: in 63 Bürger, in Häusler und in Pächter, die kein Haus besaßen. Die meisten Bürger und ein Teil der Häusler waren in der Landwirtschaft tätig, einige auch im Bierausschank und im Wagenbau. Die Stadt erstreckte sich nach und nach im Süden und Westen entlang der Gassen, die in die Ausfallsstraßen mündeten. Der lokale Typus des Vorlaubenhauses mit Fachwerkobergeschoss herrschte bei Bauten in der Stadt bis in die Mitte des 18. Jahrhunderts vor. Die heutige Moskauer Straße war der am dichtesten bebaute Gassenzug mit einer vielfältigen beruflichen Durchmischung bei den Hausbesitzern. Das wichtigste Handwerk stellte die Weberei dar. Handwerker verschiedener Berufe und Kaufleute versorgten die Einwohner mit dem Nötigsten. Die Bekleidung der Männer wurde wahrscheinlich von der Mode in Süddeutschland beeinflusst. Für die Körperpflege und die medizinische Versorgung nutzten die Einwohner der Stadt zwei Badehäuser. Wichtige Treffpunkte für die männliche Bevölkerung waren acht bis zehn öffentliche Schankstuben und zwei privilegierte Gasthäuser. Das tägliche Leben der Einwohner von Reichenberg wurde stark von der Präsenz des Verwaltungsapparates der Reichenberger Herrschaft beeinflusst, deren Wirtschaftshof ökonomisch und administrativ mit der Stadt eng verbunden war.
Autor usiłuje o uściślenie i bardziej szczegółową identyfikację osób w spisie podatkowym ulokowania pozycji ich domów i wykonywanych zawodów. Sondą w różne obszary bieżącego życia obywatel miasta i ich opisem topograficznym prezentuje w grubych zarysach obraz ówczesnego Liberca. Równocześnie uściśla ogólny stan zabudowy – w sierpniu 1654r. stało tu 255 domów mieszkalnych i 20 obiektów o innych charakterze, w których żyło około 1 900 obywateli. Mieszkańcy Liberca dzielili się aż do roku 1848 na trzy kategorie – na 63 mieszczan, na chałupników i na najemce, którzy nie posiadali domu. Większość mieszczan i niektórzy chałupnicy oprócz działalności rzemieślniczej zajmowali się rolnictwem, część z nich również wyszynkiem piwa i przewoźnictwem. Miasto było zabudowane w kierunku południowym i zachodnim wzdłuż dróg gminnych połączonych z komunikacjami dostępu. Typ tutejszego domu podsieniowego z piętrem drewnianym budowano aż do połowy XVIII wieku. Najgęściej była zabudowana dzisiejsza ulica Moskevská z barwnym składem zawodowym właścicieli domów. Najbardziej znaczącym rzemiosłem było sukiennictwo. O zaspakajanie potrzeb materialnych mieszkańców starali się rzemieślnicy o różnym zamierzeniu i kupcy. W ubiorach mężczyzn występował widoczny wpływ mody przyjętej z Niemiec południowych. Do higieny osobistej i opieki zdrowotnej służyły mieszkańcom miasta dwie łaźnie miejskie. Miejscami spotkań populacji męskiej było 8 do 10 szynków i dwa uprzywilejowane gościńce. Codzienne życie mieszkańców Liberca było pod silnym wpływem obecności aparatu administracyjnego dóbr libereckich, których dwór gospodarczy był gospodarczo i administracyjnie połączony z miastem.